Item request has been placed! ×
Item request cannot be made. ×
loading  Processing Request

Carbon Emission, Human Capital and Adoption of Green Energy Technology in Sub-Saharan Africa.

Item request has been placed! ×
Item request cannot be made. ×
loading   Processing Request
  • Additional Information
    • Alternate Title:
      Emisja dwutlenku węgla, kapitał ludzki i wdrażanie technologii zielonej energii w Afryce Subsaharyjskiej.
    • Subject Terms:
    • Subject Terms:
    • Abstract:
      In this paper, we examine the relationship among human capital, carbon emissions, and the adoption of green energy technology. The study engaged 39 countries from Sub-Saharan African (SSA) for the period 2000 - 2022. We made use of panel data approach that handles cross-sectional dependence and heterogeneity - including Cross-Sectionally Augmented Distributed Lag (CS-DL), Cross-Sectionally Augmented ARDL (CS-ARDL), and Fixedeffect regression with Driscoll-Kraay standard errors. Results from the study show that carbon emissions have a significant negative impact on renewable energy adoption, proving that ecological dilapidation could induce green energy transitions. For SDG-15, mean years of schooling appears to significantly slow down the progress toward achieving the goal, possibly due to construction of schools. While regulatory quality improves the progress toward achieving SDG-15 in East Africa; the regulation hinders the progress in Southern Africa, perhaps due to land crisis in the region. Pre COVID results suggest that mean years of schooling have positive and significant effects on both renewable energy adoption and SDG-15 progress; but the finding reversed in the post-COVID. Lastly, carbon emission has negative and significant effect on both sustainability indicators in the pre-COVID but appear insignificant in the post-COVID. The study contributes directly to the achievement of Sustainable Development Goals (SDGs), specifically, SDG-7 Affordable and clean energy and SDG-13 Mitigation of climate change by highlighting the need for clean energy adoption, climate-resilient policy frameworks, and the critical role of education in sustainable energy transitions. The findings emphasize the essence of integrated policy efforts that strengthen human capital and regulatory frameworks to support low-carbon transitions across SSA, with context-specific approaches contingent on sub-regional variations. By integrating indicators related to SDG 4 (quality education), SDG-7 (affordable and clean energy), SDG-13 (climate action) and SDG-15 (life on land), this study provides a multi-goal perspective on sustainable energy transitions in Sub-Saharan Africa. [ABSTRACT FROM AUTHOR]
    • Abstract:
      W niniejszym artykule analizujemy związek między kapitałem ludzkim, emisjami dwutlenku węgla a wdrażaniem technologii zielonej energii. W badaniu wzięło udział 39 krajów Afryki Subsaharyjskiej (SSA) w latach 2000-2022. Wykorzystaliśmy podejście oparte na danych panelowych, które uwzględnia przekrojową zależność i heterogeniczność - w tym Cross-Sectionally Augmented Distributed Lag (CS-DL), Cross-Sectionally Augmented ARDL (CS-ARDL) oraz regresję o efekcie stałym z błędami standardowymi Driscolla-Kraaya. Wyniki badania pokazują, że emisje dwutlenku węgla mają istotny negatywny wpływ na wdrażanie energii odnawialnej, udowadniając, że degradacja środowiska może prowadzić do rozwoju zielonej energii. W przypadku Celu Zrównoważonego Rozwoju nr 15, średni czas nauki wydaje się znacząco spowalniać postęp w realizacji tego celu, prawdopodobnie ze względu na budowę szkół. Podczas gdy jakość regulacji prawnych poprawia postęp w realizacji Celu Zrównoważonego Rozwoju nr 15 w Afryce Wschodniej, regulacje prawne hamują postęp w Afryce Południowej, prawdopodobnie ze względu na kryzys gruntowy w tym regionie. Wyniki sprzed pandemii COVID sugerują, że średnia liczba lat nauki ma pozytywny i istotny wpływ zarówno na wdrażanie energii odnawialnej, jak i postęp w realizacji SDG-15; jednak odchylenie to uległo odwróceniu po pandemii COVID. Wreszcie, emisja dwutlenku węgla ma negatywny i istotny wpływ na oba wskaźniki zrównoważonego rozwoju przed pandemią COVID, ale wydaje się nieistotna po jej zakończeniu. Badanie przyczynia się bezpośrednio do osiągnięcia Celów Zrównoważonego Rozwoju (SDG), a konkretnie SDG-7 Przystępna i czysta energia oraz SDG-13 Działania na rzecz klimatu, podkreślając potrzebę wdrażania czystej energii, odpornych na zmiany klimatu ram polityki oraz kluczową rolę edukacji w zrównoważonych transformacjach energetycznych. Odkrycia podkreślają istotę zintegrowanych działań politycznych, które wzmacniają kapitał ludzki i ramy regulacyjne w celu wspierania transformacji niskoemisyjnych w całym regionie Afryki Subsaharyjskiej, przy czym podejścia specyficzne dla danego kontekstu zależą od różnic subregionalnych. Dzięki zintegrowaniu wskaźników odnoszących się do Celu Zrównoważonego Rozwoju 4 (jakość edukacji), Celu Zrównoważonego Rozwoju 7 (przystępna i czysta energia), Celu Zrównoważonego Rozwoju 13 (działania na rzecz klimatu) i Celu Zrównoważonego Rozwoju 15 (życie na lądzie), badanie to przedstawia wielocelową perspektywę zrównoważonych transformacji energetycznych w Afryce Subsaharyjskiej. [ABSTRACT FROM AUTHOR]