Abstract: 2025 yılında yeniden başlayan ABD-İran nükleer görüşmeleri, diplomatik çözümden çok stratejik pozisyon alma amacı taşıyan bir anlatı savaşına dönüşmüştür. Görünürde müzakere sürse de, taraflar arasında temel hedefler örtüşmemektedir: ABD, İran’ın nükleer programını tamamen sona erdirmeyi isterken; İran bu hakkı egemenliğinin parçası olarak görmektedir. Görüşmelerin arka planında, Trump yönetiminin tutarsız ve tehditkâr dili ile İran’ın temkinli ve tarihsel hafızaya dayalı yaklaşımı dikkat çekmektedir. Tarafların bir anlaşma arayışından çok, iç kamuoyuna ve uluslararası topluma yönelik sembolik mesajlar verdiği anlaşılmaktadır. Bu şartlar altında ortaya çıkabilecek herhangi bir anlaşmanın, yapısal güven eksikliği nedeniyle kalıcı olması düşük bir ihtimaldir.
Processing Request
No Comments.